Βιβλιοκριτική: “Τελειώνει με εμάς” – Colleen Hoover

Το Τελειώνει με εμάς είναι αδιαμφισβήτητα ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα και δημοφιλή μυθιστορήματα της φετινής χρόνιας. Το βιβλίο έχει συγκεντρώσει χιλιάδες θαυμαστές ανά τον κόσμο, ενώ είναι εξαιρετικά αγαπητό και στη χώρα μας. Μάλιστα, είναι γεγονός ότι η διάσημη πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Tik Tok έχει συμβάλει καθοριστικά στη δημοτικότητα του βιβλίου και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το εφηβικό κοινό.

Χαρακτηριστικά, στο οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρεται η εξής φράση που είναι καθοριστική για την πλοκή:

Κάποιες φορές αυτός που σε αγαπάει περισσότερο
είναι και αυτός που σε πληγώνει περισσότερο.

Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από τη Λίλι Μπλουμ, μία νεαρή κοπέλα που ζει πια στη Βοστόνη, λατρεύει την ανθοκομική και φιλοδοξεί να ανοίξει τη δική της επιχείρηση. Η αρχή της ιστορίας τη βρίσκει τη στιγμή του θανάτου του κακοποιητικού, προς την μητέρα, πατέρα της, με την ίδια να προσπαθεί να διαχειριστεί την απουσία συναισθημάτων για τον χαμό του. Η ζωή της ανατρέπεται όταν γνωρίζει τον γοητευτικό και μυστήριο νευροχειρουργό Ράιλ Κινκέιντ και ο έρωτας που αναπτύσσεται μεταξύ τους είναι εκρηκτικός. Ωστόσο, η κοινή τους ζωή δεν είναι τελικά τόσο ιδανική όσο φαίνεται. Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο όταν επιστρέφει ο Άτλας Κόριγκαν, ο πρώτος έρωτας της Λίλι.

Το Τελειώνει με εμάς διαβάζεται εξαιρετικά γρήγορα κι εύκολα, αφού είναι από τα βιβλία που σε πολλές στιγμές δυσκολεύεσαι να αφήσεις από τα χέρια του. Οι σκηνές που οδηγούν στα βίαια ξεσπάσματα του Ράιλ χτίζονται σωστά με τη δραματική ένταση να ανεβαίνει βαθμιαία, αλλά και απρόσμενα – τόσο που να ξαφνιάζει τον αναγνώστη. Υπάρχουν ακόμα πολλές σκηνές με συγκινησιακή φόρτιση που είναι ικανές να προκαλέσουν ανάμεικτα συναισθήματα στους αναγνώστες.  

Οι στιγμές κατά τις οποίες τόσο η έφηβη όσο και η ενήλικη Λίλι εξομολογείται τα συναισθήματά της στο ημερολόγιό της είναι από τις πιο δυνατές του βιβλίου και μας μεταφέρουν απολύτως στο ψυχισμό ενός παιδιού που γνώρισε τη βία στο ενδοοικογενειακό περιβάλλον, αλλά και μιας γυναίκας που υφίσταται βία από τον σύντροφό της και δυσκολεύεται να τον εγκαταλείψει παρόλο που γνωρίζει, βάσει λογικής, ότι πρέπει να το κάνει.

To σημείωμα της συγγραφέως στο τέλος του βιβλίου, στο οποίο εξομολογείται ότι εμπνεύστηκε την πλοκή του βιβλίου της από την μητέρα της που ήταν θύμα ενδοοικογενειακής βίας, κάνει σαφώς το μήνυμα του βιβλίου πολύ πιο προσωπικό, ουσιαστικό και δυνατό.

Παρόλα αυτά, το μυθιστόρημα παρουσιάζει και μερικές αδυναμίες που αξίζει να αναφερθούν. Ο τρόπος που παρουσιάζεται ο χαρακτήρας του Ράιλ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί προβληματικός. Ο ήρωας, αρχικά, παρουσιάζεται εξαιρετικά εξιδανικευμένος σε σημείο που η περιγραφή του να παραπέμπει σε βιβλίο άρλεκιν: πανέμορφος, επιτυχημένος, καριερίστας και νευροχειρουργός – με την ιατρική του ιδιότητα να προσθέτει πόντους γοητείας για τη Λίλι. Παρόλα αυτά, η συμπεριφορά του εξ αρχής δεν είναι αυτή που θα χαρακτηρίζαμε συνηθισμένη, κάτι το οποίο παραβλέπεται τελείως από τον κεντρικό χαρακτήρα. Ως παράδειγμα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ακόμα και τη γνωριμία της Λίλι και του Ράιλ στην ταράτσα, τόσο με τη συζήτησή τους όσο και με τη βίαιη συμπεριφορά του Ράιλ – μόνο που ο θυμός του κατευθυνόταν προς αντικείμενα και όχι προς ανθρώπους. Ακόμα, η βίαιη συμπεριφορά του Ράιλ φαίνεται να δικαιολογείται σε κάποιο βαθμό από το τραυματικό παρελθόν του. Τουλάχιστον αυτό προκύπτει από τη συμπεριφορά της Alyssa, που εκτός από αδερφή του Ράιλ, είναι και κολλητή της Λίλι, αλλά δεν προσπαθεί ιδιαίτερα να την προστατεύσει από εκείνον κι επιμένει να μάθει η Λίλι ό,τι συνέβη στο παρελθόν – λες κι αυτό θα μπορούσε να δικαιολογήσει την κατάσταση.

Από την άλλη, ο ρυθμός του βιβλίου είναι σε κάποια σημεία γρήγορος – ιδιαίτερα από το δεύτερο μισό και μετά – με αποτέλεσμα να φτάνουμε στο τέλος με ορισμένες απορίες. Για παράδειγμα, πώς πείστηκε η Λίλι να αφήνει την κόρη τους μόνη με τον Ράιλ; Έκανε κάτι ο Ράιλ για να αντιμετωπίσει τα ξεσπάσματά του; Τι συνέβη επίσης με την επαγγελματική πρόταση που του είχε γίνει; Εν ολίγοις προκύπτουν κάποια κενά στην πλοκή που ίσως (κι ελπίζω) να δικαιολογούνται από το γεγονός ότι τον φετινό Οκτώβριο θα κυκλοφορήσει το sequel του βιβλίου με τίτλο Αρχίζει με εμάς. Την είδηση ανακοίνωσε η ίδια η συγγραφέας από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram και η πλοκή του καινούριου μυθιστορήματος θα ξεκινά λίγες μόνο ημέρες μετά από τα γεγονότα του Τελειώνει με εμάς.

Τέλος, οι χαρακτήρες θα μπορούσαν να έχουν εξερευνηθεί περισσότερο, αφού ο πιο καλοδουλεμένος χαρακτήρας της ιστορίας είναι σαφώς η Λίλι. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι περισσότερο επιφανειακοί χωρίς να ερευνάται εις βάθος ο ψυχισμός τους.

Παρόλα αυτά, το μήνυμα του βιβλίου είναι δυνατό και αφορά ένα θέμα όχι επίκαιρο, αλλά διαχρονικό. Η Hoover το εξερευνά ορμώμενη από τα προσωπικά της βιώματα και πλάθει όχι μια ερωτική ιστορία, αλλά κυρίως την ιστορία της Λίλι – μίας γυναίκας που δεν πίστευε ποτέ ότι θα ανεχόταν τον κακοποιητή της, αλλά τελικά βρέθηκε η ίδια στη θέση που είχε βρεθεί η μητέρα της στο παρελθόν.

Στη χώρα μας το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα σε μετάφραση Νέλλας Γιατράκου.