Τον Ιούλιο επισκέφτηκα την πολυαγαπημένη μου Θεσσαλονίκη και όπως ήταν φυσικό, έκανα μία εξόρμηση σε πολλά απ’τα βιβλιοπωλεία της πόλης. Το αποτέλεσμα ήταν να αγοράσω αρκετά βιβλία (περισσότερα από αυτά που μπορούσα να κουβαλήσω, ομολογουμένως) και δυστυχώς, τα περισσότερα από αυτά δεν τα έχω διαβάσει ακόμα. Η λίστα των αδιάβαστων όλο και μεγαλώνει… Ξέρω, μάλιστα, πως κάποιοι καταλαβαίνετε, αφού αντιμετωπίζετε το ίδιο πρόβλημα.
Στη σημερινή δημοσίευση, θα σας κάνω μία σύντομη παρουσίαση των 5 βιβλίων που σχεδιάζω να διαβάσω στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.
1) Ο Γλάρος – Άντον Τσέχωφ
Μου αρέσει πολύ να διαβάζω θεατρικά έργα. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της εφηβείας ήταν το αγαπημένο μου είδος και η αλήθεια είναι ότι τα περισσότερα τα διάβασα εκείνα τα χρόνια. Πλέον, διαβάζω περισσότερο μυθιστορήματα, αλλά ανέκαθεν ήθελα να διαβάσω τον Γλάρο και ιδιαίτερα από τότε που “έπεσα” τυχαία σε έναν μονόλογο της Νίνα από την τελευταία πράξη. Το θεατρικό αποτελείται από τέσσερις πράξεις και χαρακτηρίζεται ως κωμωδία από τον ίδιο τον Τσέχωφ.
Πρόκειται για το έργο που καθιέρωσε τον Τσέχωφ ως μεγάλο δραματουργό στη συνείδηση του κοινού και η πλοκή περιστρέφεται γύρω από μία μικρή ομάδα ανθρώπων και τη σχέση τους με την τέχνη – ιδιαιτέρως με τον χώρο του θεάτρου και της συγγραφής. Δεν νομίζω πως πρόκειται για την κωμωδία που έχουμε οι περισσότεροι από εμάς κατά νου, αλλα πρόκειται κυρίως για ένα ανθρωποκεντρικό έργο που ασχολείται με τα ανθρώπινα αδιέξοδα και βέβαια (αφού μιλάμε για Τσέχωφ) με το νόημα της ζωής.
Το αγόρασα από τις εκδόσεις Κέδρος και σε μετάφραση Ξένιας Καλογεροπούλου.
2) Στο τέλος πεθαίνουν και οι δύο – Adam Silvera
Πρόκειται για ένα από τα μπεστ-σέλερ των New York Times κι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα βιβλία του 2021. Προσωπικά, το έβλεπα πολύ σε φιλοαναγνωστικές ομάδες αλλά και σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Instagram. Ο τίτλος οπωσδήποτε προδίδει το τέλος, το οποίο μεμονωμένα το βρίσκω αρκετά ευρηματικό και ειλικρινά, ανυπομονώ να το διαβάσω.
Στο οπισθόφυλλο, μεταξύ άλλων, αναφέρεται: Στις 5 Σεπτεμβρίου, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, καλούν από το Δελτίο Θανάτου τον Ματέο Τόρεζ και τον Ρούφους Εμετέριο για να τους αναγγείλουν ότι έφτασε η μοιραία μέρα. Ο Ματέο και ο Ρούφους είναι εντελώς άγνωστοι, αλλά, για διαφορετικούς λόγους, και οι δύο θέλουν να κάνουν έναν νέο φίλο. Έχουν μόνο 24 ώρες.
Το μυθιστόρημα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δίοπτρα σε μετάφραση Βαγγέλη Γιαννίση.
3) Άπαντα Ησιόδου
Απ’τη σχολή ακόμα (φιλολογία γαρ) ήθελα να διαβάσω τη Θεογονία και ομολογώ ότι μέχρι και σήμερα δεν την έχω διαβάσει ολόκληρη. Έτσι, όταν έπεσα μπροστά στα Άπαντα, αγόρασα το βιβλίο χωρίς δεύτερη σκέψη. Στο βιβλίο, δηλαδή, περιλαμβάνονται η Θεογονία, τα Ἔργα καὶ Ἡμέραι, η Ἀσπὶς Ἡρακλέους, καθώς και ορισμένα αποσπάσματα – κυρίως ποιημάτων και κομματιών.
Η Θεογονία αφορά τη γένεση των θεών και τη δημιουργία του κόσμου. Είναι γεγονός ότι αποτελεί την πρώτη απόπειρα συστηματοποίησης της ελληνικής μυθολογίας. Στα Ἔργα καὶ Ἡμέραι, ο Ησίοδος αφορμάται από τη φιλονικία με τον αδερφό του και πραγματεύεται ζητήματα ηθικής και δικαίου, εστιάζοντας στην καθημερινότητα των ναυτικών και των γεωργών. Στο τρίτο σωζόμενο έργο, ο τίτλος προδίδει και το θέμα, αφού αποτελεί την περιγραφή της ασπίδας του Ηρακλή, καθώς και της μονομαχίας του με τον Κύκνο. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι στα αποσπάσματα εντάσσεται ο Κατάλογος γυναικών ή Ηοίαι.
Το βιβλιο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος.
4) Αριάδνη – Jennifer Saint
Η αγάπη μου για τα ιστορικά μυθιστορήματα μεγαλώνει με τον καιρό και βέβαια η αρχή έγινε με την Κίρκη της Madeline Miller. Η Αριάδνη πραγματεύεται τον μύθο του Θησέα και του Μινώταυρου από την οπτική της Αριάδνης, δηλαδή εκείνης της γυναίκας που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του συγκεκριμένου μύθου. Στο οπισθόφυλλο αναφέρεται πως πρόκειται για ένα σαγηνευτικό και άκρως συναρπαστικό μυθιστόρημα, που λειτουργεί ως ένα νέο έπος αφού επαναφέρει τις ξεχασμένες γυναίκες της ελληνικής μυθολογίας στην καρδιά της αφήγησης, καθώς αγωνίζονται για έναν καλύτερο κόσμο. Το μυθιστόρημα έγινε μπεστ-σέλερ των Sunday Times ήδη από την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος σε μετάφραση Εύης Γεροκώστα.
5) Πολιτισμός είναι το σώμα – Κείμενα για το θέατρο του Tadashi Suzuki
Ένα βιβλιο που προσμονώ να διαβάσω μιας και ανέκαθεν μ’ενδιέφεραν οι μελέτες που έχουν σχέση με το θέατρο. Το βιβλίο είναι σε μετάφραση και σχόλια Αναστάση Ροϊλού και φαίνεται πολλά υποσχόμενο. Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: Εκείνο που με εντυπωσιάζει περισσότερο στη δουλειά του Ταντάσι Σουζούκι είναι η μαεστρία και η ακρίβεια με τις οποίες μεταχειρίζεται τον χρόνο και τον χώρο. Για μιάμιση με δύο ώρες, η χρήση του ήχου, οι καθαρές σκηνικές μεταβάσεις, η θηριώδης δύναμη των ηθοποιών του, και όλα αυτά συμπυκνωμένα μέσα από το μοναδικό σκηνοθετικό του όραμα, δημιουργούν μια συνεχή ισχυρή ροή ενέργειας που κεραυνοβολεί το κοινό΄ μια συγκλονιστική τεχνική που απαιτεί εξαιρετική προσοχή και συγκέντρωση από πλευράς του θεατή. Η μοναδική και ακραία απαιτητική μέθοδός του για την εκπαίδευση των ηθοποιών τον κατέστησε Μέγιστο Δάσκαλο σπανιοτάτου είδους, και του επέτρεψε να δημιουργήσει μια ομάδα που ακόμα και σήμερα, στην εποχή που όλα αλλάζουν τάχιστα, συνεχίζει να προωθεί την εξέλιξη του σύγχρονου θέατρου.
Γιούρι Λιουμπίμοφ
Εσείς έχετε διαβάσει κάποιο απ’αυτά; Αν ναι, μην ξεχάσετε να μας το πείτε στα σχόλια!
